Een huis kopen…

“Kijk nou, een blauw bankstel en die kattenbak… oh en zie je die kast daar”. Even bekruipt mij het gevoel dat ik een opleiding moet gaan volgen voor binnenhuisarchitect, maar gelukkig “redt” ome Hans mij, met de vraag of de rolgordijnen achterblijven. Een nieuw gevoel bevangt mij; namelijk dat de roerende zaken voorrang krijgen boven de kern van de zaak: de verkoop van uw woning of appartement.

Ik merk de laatste jaren dat bij een –grote- groep potentiële kopers de rol van het gevoel, de emotie, boven het verstand, de rede, is uitgestegen. Voor de verkopend makelaar biedt dit de kans om hiermee aan de slag te gaan; goed idee het bakken van die appeltaart, overigens vind ik gebak van onze meesterbakker (bekend van de hazelnoot) ook lekker… Door de positieve kenmerken te koppelen aan “het goede gevoel”, ontstaat het koopgevoel. Dat laatste is positief voor de verkopend makelaar en u als verkoper.

De toegevoegde waard van de aankopend makelaar, is dat deze adviseert op basis van de feiten, niet de emotie. Terzijde de opmerking dat er een wereld van verschil is tussen de aankoopmakelaar en de hypotheekadviseur die u “helpt” bij het kopen van een woning. De makelaar is opgeleid voor het beoordelen en waarderen van een woning; de hypotheekadviseur voor het afsluiten van uw hypotheek, met de bijbehorende provisie. Laatst hoorde ik iets over “kaf en koren”.

Om als koper goed en wel overwogen een woning te kopen is het van belang vooral te blijven kijken naar de mogelijkheden die een woning biedt. Het gevoel uitschakelen is niet nodig en niet mogelijk. Ga daarom verstandig en goed voorbereid op stap met een onafhankelijke en goede aankoopmakelaar. Dan kunnen u en ome Hans zich blijven concentreren op de ruimte, inrichting en roerende zaken, maar blijft u voor een emotionele aankoop bewaard.

Om boze blikken en verkeerde gedachten te weerleggen, merk ik nog op dat de hiervoor beschreven regels –zoals het spreekwoord zegt- worden bevestigd door de uitzonderingen.

Ik wens u veel kijk- en koopplezier.