Fundering

Een van uw kinderen komt met een bloedende hand de keuken binnengerend, zijn hand hevig bloedend en huilend van de pijn en schrik die dit bij hem veroorzaakt. Misschien blijft u koel en onbewogen en gaat u gewoon door met uw bezigheden. Het mes waarmee u buiten de aardappels aan het schillen was, had u weliswaar gewoon buiten op tafel laten liggen en zelfs een beetje op een gevaarlijke hoek van de tafel, maar ja dan had uw zoon of dochter maar beter op moeten letten…

Onlangs was er een ‘geruchtmakende’ rechtszaak in de Dordtse regio. De gemeente Dordrecht werd gedaagd door de belangvereniging van funderingsproblematiek. Zonder dat ik inhoudelijk op de zaak in wil gaan, waarmee ik mij niet onderscheid van de rechtbank, is de conclusie die de rechtbank heeft getrokken, dat de gemeente niet is tekort geschoten in haar zorgplicht.
Op dit moment komt uw zoon of dochter met de fikse snijwond huilend binnengelopen. Om de lijn helder te trekken: u zou tegen uw nakomeling kunnen zeggen: ‘ik ben niet in mijn zorgplicht tekort geschoten, dus zoek het maar lekker uit’. Bij een goede ouder ontstaat medelijden met het kind en zal direct worden ingegrepen.

‘Vader en moeder Dordrecht’ is een andere mening toegedaan. Ondanks dat zij het vervelend vinden voor de gedupeerden, blijft men aan de zijlijn toekijken en wijst nogmaals naar de pleisters. De pleisters -of funderingstechnisch de subsidies- schieten helaas tekort. Voor veel gedupeerden is de huidige regeling niet voldoende, te ondoorzichtig en/of te ingewikkeld. Een idee is om de subsidiepot serieus vol te storten en slachtoffers tegemoet te komen. Geen pleister waar gehecht moet worden, maar zorgen voor voldoende hechtingen en nazorg. Hierbij blijven dan geen of weinig littekens achter…